ტოსკანა (Toscana), ალბათ, იტალიის ყველაზე გამორჩეული ღვინის რეგიონია — არა მხოლოდ თავისი ღვინოების ხარისხით, არამედ ტრადიციისა და ცვლილებების დაბალანსების უნარით.
რეგიონის ცენტში დგას სანგიოვეზე (Sangiovese) — ყურძნის ჯიში, რომელიც ღვინოს სტრუქტურას, მჟავიანობასა და გამორჩეულად სანელებლურ-ხასიათიან გემოს სძენს. ტოსკანის ღვინოები იშვიათად არის ძალაზე ორიენტირებული; მათში მთავარი ბალანსი, პროპორცია და დაძველების პოტენციალია.
ტოსკანას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ისიც ანიჭებს, რომ მან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა თანამედროვე ეპოქაში იტალიური ღვინის ახლებურად ჩამოყალიბებაში. ე.წ. „სუპერ ტოსკანების“ (Super Tuscans) გამოჩენამ აჩვენა, რომ ინოვაცია შეიძლება ტრადიციასთან თანაარსებობდეს — და ზოგჯერ მას არსებული წესების გადახედვაც მოსთხოვოს.
მთავარი დენომინაციები:
კიანტი / კიანტი კლასიკო (Chianti / Chianti Classico) — რეგიონის საფუძველი. საშუალო სხეულის ღვინოები, წითელი ალუბლის, ბალახოვანი ტონებითა და მკვეთრი მჟავიანობით. ეს არის ღვინო, რომელიც განსაკუთრებით კარგად არის დაკავშირებული საკვებთან.
ბრუნელო დი მონტალჩინო (Brunello di Montalcino) — იტალიის ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული ღვინო. მზადდება 100%-იანი სანგიოვეზესგან (ბრუნელოს კლონი) და კიანტისთან შედარებით უფრო სტრუქტურირებული, კონცენტრირებული და ხანგრძლივი დაძველებისთვის შესაფერისია. ხშირად გვხვდება ალუბლის, ტყავის, თამბაქოსა და სანელებლების ტონები.
ტოსკანა IGT (სუპერ ტოსკანები) — ღვინოები, რომლებიც ტრადიციული DOC/DOCG წესების ფარგლებს სცდება. ხშირად წარმოადგენს სანგიოვეზესა და საერთაშორისო ჯიშების, მაგალითად კაბერნე სოვინიონისა და მერლოს, კუპაჟს. ასეთი ღვინოები, როგორც წესი, უფრო დახვეწილი და საერთაშორისო სტილისაა.
მე-20 საუკუნის მიწურულიდან რამდენიმე მწარმოებელმა ფორმალურ კლასიფიკაციაზე მეტად ხარისხისა და ღვინის ინდივიდუალური ხასიათის პრიორიტეტად ქცევა გადაწყვიტა და ხშირად DOC-ის წესების მიღმა მუშაობდა, თუმცა ამ გზით იტალიის ყველაზე ამბიციურ ღვინოებს ქმნიდა.
სუპერ ტოსკანებს განსაკუთრებით საინტერესო სწორედ ის ხდის, რომ მათი IGT კლასიფიკაცია დაბალ ხარისხს არ ნიშნავს — პირიქით, ის მეღვინეს უფრო მეტ თავისუფლებას აძლევს. ფაქტობრივად, ამ ღვინოებიდან ბევრი იტალიის ხარისხობრივი იერარქიის უმაღლეს საფეხურზე დგას. ისეთი ლეგენდარული ღვინოები, როგორიცაა Sassicaia, Tignanello, Ornellaia და Masseto, შესაძლოა 1000 ევროს ან მეტსაც აღწევდეს, რაც მათ იტალიის ყველაზე ძვირადღირებულ ღვინოებს შორის აქცევს.
Tenuta di Sesta Brunello di Montalcino 2014
უფრო თავშეკავებული და გემოვნებით სანელებლურ-ხასიათიანი, მიწისებური ტონებითა და ფრთხილად გამოხატული ხილის არომატებით. შეფასება: 8.4/10
Villa Poggio Salvi Brunello di Montalcino 2018
ელეგანტური და გაწონასწორებული — ალუბლის, ტყავისა და დახვეწილი ტანინების ტონებით, ხანგრძლივი და დაბალანსებული დაბოლოებით. შეფასება: 8.2/10
Piccini Memoro Rosso
მარტივად აღსაქმელი და რბილი ღვინო, რომელშიც ხილის მკაფიო ხასიათი რბილ სტრუქტურასთან არის შერწყმული. შეფასება: 7.6/10
Tenuta San Guido Le Difese 2012
დახვეწილი და კარგად გაწონასწორებული — შავი მოცხარის, კედარისა და ბორდოს სტილისთვის დამახასიათებელი სტრუქტურით, თუმცა აშკარად ტოსკანური ხასიათით. შეფასება: 7.6/10
სუპერ ტოსკანური ღვინის დაგემოვნების შესაძლებლობა მხოლოდ ერთხელ მქონდა — Tignanello — ბრიუსელში, განსაკუთრებულ მიშლენის ვარსკვლავიან რესტორან Da Mimmo-ში. ეს ის ადგილია, სადაც ყველა დეტალს მნიშვნელობა აქვს და სადაც ღვინოს უბრალოდ არ გთავაზობენ — მას ნამდვილად გაგებით ეპყრობიან.
ღრმა, მრავალშრიანი და გამორჩეულად ელეგანტური ღვინო — მუქი ალუბლის, გამხმარი ბალახების, თამბაქოსა და იდეალურად შერწყმული მუხის ტონებით. ჭიქაში მშვიდი თავდაჯერებულობა იგრძნობოდა: სტრუქტურა სიმძიმის გარეშე, ინტენსივობა ზედმეტობის გარეშე და ხანგრძლივი, გაწონასწორებული დაბოლოება, რომელიც თითქოს უსასრულოდ იშლებოდა. შეფასება: 9.8/10