მიუხედავად იმისა, რომ ადმინისტრაციულად ბურგუნდიასთან არის დაკავშირებული, ბოჟოლე ღვინის სრულიად დამოუკიდებელ კულტურას ქმნის. სამხრეთით, კოტ დ’ორთან შედარებით, ლანდშაფტიც იცვლება: ფერდობები უფრო რბილი და დამრეცი ხდება, გრანიტის ნიადაგი — უფრო თბილი ტონალობის, ხოლო ღვინის სტილი უფრო უშუალო და ხალისიანი. თუ ბურგუნდიული ღვინო დეტალებითა და სიღრმით თითქოს ჩურჩულით გვესაუბრება, ბოჟოლე ხშირად ნათელი ხილის არომატებითა და უშუალო ხასიათით გამოირჩევა.
რეგიონის ვენახებს თითქმის მთლიანად ერთი ვაზის ჯიში განსაზღვრავს — გამე (Gamay). მაშინ, როდესაც ბურგუნდიული პინო ნუარი დახვეწილობისა და სტრუქტურისკენ იხრება, გამე თავს ავლენს ცოცხალი წითელი ხილის არომატებით, ყვავილოვანი ნოტებითა და გამოკვეთილი სიხალისით. მარტივი და ნაკლებად ჩარევითი მეღვინეობის პირობებში მისგან მიიღება მსუბუქი, ხალისიანი და ადვილად დასალევი ღვინოები. თუმცა საუკეთესო ადგილებში — ბოჟოლეს ცნობილ ათ კლასიფიცირებულ ღვინის ზონაში (ე.წ. Beaujolais Crus) — გამეს შეუძლია საკმაოდ დიდი სიღრმე და დაძველების მნიშვნელოვანი პოტენციალიც გამოავლინოს.
მულენ-ა-ვენი (Moulin-à-Vent)
ბოჟოლეს კლასიფიცირებულ ღვინის ზონებს შორის მულენ-ა-ვენი ხშირად ყველაზე სტრუქტურულ და ხანგრძლივი დაძველებისთვის ვარგის ღვინოდ მიიჩნევა. აქ წარმოებულ ღვინოებს ზოგჯერ ბურგუნდიული პინო ნუარის სიღრმესაც ადარებენ, თუმცა ისინი მაინც ინარჩუნებენ გამესთვის დამახასიათებელ ხილის არომატებსა და სიხალისეს.
Daniel Bulliat — Moulin-à-Vent 2008
დაძველებასთან ერთად მულენ-ა-ვენი ხშირად საოცარ სირთულესა და მრავალფეროვნებას იძენს. ამ ასაკის ღვინოში მოსალოდნელია გამხმარი ალუბლის, ტყის ნიადაგის, სანელებლებისა და დარბილებული ტანინების ტონები, ამასთან ერთად კი ღვინო კვლავ ინარჩუნებს მყარ სტრუქტურულ საფუძველს. გამეს დაძველებული და მომწიფებული გამოხატულება, რომელიც კარგად აჩვენებს, თუ რამდენად სერიოზული და კომპლექსური შეიძლება გახდეს ეს კრიუ. შეფასება: 8.0 / 10
ბრუი (Brouilly)
ბრუი ბოჟოლეს კრიუებს შორის ყველაზე დიდი და, როგორც წესი, ერთ-ერთი ყველაზე ადვილად აღსაქმელი და სასიამოვნო ღვინოა. მისი ღვინოები, ჩვეულებრივ, უხვი ხილის არომატებით, ხალისიანი ხასიათითა და დაუყოვნებელი მომხიბვლელობით გამოირჩევა. მათი მთავარი ხასიათი წითელ კენკრასა და ცოცხალ სიხალისეზეა აგებული.
Georges Duboeuf — Brouilly 2018
ხალისიანი, ხილისკენ მიდრეკილი ღვინო, ქლიავისა და წითელი კენკრის არომატებით და საკმარისი სიხალისით, რომელიც გემოს აქტიურსა და ცოცხალს ინარჩუნებს. ბრუის მარტივი მომხიბვლელობისა და სასიამოვნო დასალევი ხასიათის კლასიკური მაგალითი. შეფასება: 7.4 / 10
მიუხედავად იმისა, რომ ზემოთ განხილული ღვინოები ორ მნიშვნელოვან კრიუს წარმოგვიდგენს, ბოჟოლეში კიდევ რამდენიმე ღირსშესანიშნავი დასახელებაა, რომელთა ყურადღების მიღმაც დატოვება არ ღირს, მაგალითად, Marcel Lapierre — Morgon ან Domaine Chignard — Fleurie და სხვები.
ზოგადად, ბოჟოლე გვახსენებს, რომ დიდი ღვინო შეიძლება ერთდროულად იყოს გამორჩეული ხასიათის მქონე და საოცრად ადვილად დასალევიც. კარგი ბოჟოლე ხშირად ის ბოთლია, რომელიც სუფრაზე სხვებზე ადრე იცლება — ცოცხალი, გულუხვი და ძალდაუტანებლად სასიამოვნო დასალევი.