ესპანეთის კუნძულები

უფრო ცნობილი რეგიონების მიღმა, ჩემი ესპანური ღვინოების კოლექციაში რამდენიმე ბოთლი ქვეყნის კიდევ უფრო ფართო და მრავალფეროვან ღვინის სამყაროზე მიანიშნებს. ესპანეთი, ბოლოს და ბოლოს, მხოლოდ რიოხა ან რიბერა-დელ-დუერო არ არის. იგი მცირე ღვინის რეგიონების, ახალი და განვითარებადი მეღვინეობის კერებისა და გამორჩეული ადგილობრივი სტილების მოზაიკაა, რომლებიც ხშირად მთავარი ნარატივის მიღმა რჩება.

Viña Enterizo Gran Reserva 2017 — უტიელ-რეკენადან (Utiel-Requena), მწიფე ხილის, მუხის ტონებისა და უფრო ტრადიციული Gran Reserva-ს ხასიათს გვთავაზობს;
De Moya Justina 2020 — ვალენსიიდან (Valencia), ბობალის (Bobal) გარშემო აგებულ უფრო მწიფე, მკვეთრად ხმელთაშუაზღვისეულ პროფილით გამოირჩევა;
Viñas del Vero Cabernet Sauvignon 2022 — სომონტანოს (Somontano) თანამედროვე, დახვეწილი სტილის გამოხატულებაა.

კონტინენტური ესპანეთის რეგიონებთან ერთად, ქვეყნის კუნძულები ღვინის იდენტობას კიდევ ერთ განზომილებას მატებს. კანარის კუნძულებზე ვულკანური ნიადაგები და ატლანტიკური ქარები მკვეთრი მინერალურობითა და ხასიათით გამორჩეულ ღვინოებს ქმნის, ხშირად უძველესი, საკუთარ ფესვებზე მზარდი ვაზებიდან. ამის საპირისპიროდ, ბალეარის კუნძულები, უფრო რბილი ხმელთაშუაზღვისეული კლიმატის გავლენით, მზის ენერგიით გაჯერებულ, უფრო რბილ ღვინოებს გვთავაზობს, რომლებიც ადგილობრივ ჯიშებზე, მაგალითად, მანტონეგროზე (Mantonegro), არის დაფუძნებული — ხასიათი, რომელიც კარგად ჩანს ისეთ ღვინოებში, როგორიცაა Bodega Ribas Ribas Negre.

ეს ღვინოები არც ერთიან, თანმიმდევრულ რეგიონულ თავს ქმნის და არც ერთი სტილისტური მიმართულებით ვითარდება. და, შესაძლოა, სწორედ ამაშია მათი მთავარი ღირებულება. ისინი გვახსენებენ, რომ ესპანური ღვინო მხოლოდ მისი ყველაზე ცნობილი რეგიონებით არ განისაზღვრება, არამედ მისი „პერიფერიებითაც“ — იმ ადგილებით, სადაც ღვინის იდენტობა ჯერ კიდევ ცვალებადი და განვითარებადია, ხოლო კავშირი ლანდშაფტსა და ღვინოს შორის ხშირად უფრო უშუალოდ იგრძნობა.

აღმოაჩინეთ რეგიონი